Otizm, son verilere gore, 100 çocuktan 1-2 sinde görülen bir çocukluk çağı nörogelişimsel hastalığıdır.Nörogelişimsel bir hastalık olan otizmde genetik ve çevresel faktörler rol oynar. Otizmin moleküler ve mekanistik temelleri aydınlatılmaya başlanmıştır. Hastalığın genetik altyapılarından biri olarak, glutamat gen mekanizması, teşhis ve tedavisi için yeni bir metod geliştirilmesine olanak sağlayabilir. Bu kısa derlemenin amacı, otizmin genetik ve çevresel nedenleri ile ilgili yapılan son çalışmalardan faydalanılarak hastalık hakkında bilgi edinmektir.

Nörobilimin geleceği, beynin çeşitli disiplin ve geleneklerden gelen bilimciler tarafından çalışılmasında yenileşimci bir bakış açısına ihtiyaç duymaktadır. Zihin, Beyin ve Eğitim (ZBE) alanı psikoloji, biyoloji ve eğitimdeki araştırmacı ve bilimciler için bir buluşma noktasıdır. Eğitim psikolojisindeki gibi psikolojiden eğitime ya da eğitim nörobilimindeki gibi nörobilimden eğitime tek yönlü bir bilgi paylaşımının aksine, ZBE üç alan arasındaki iki yönlü bilgi akışıyla takdir edilmektedir. ZBE olgusundaki gibi, nörobilim, psikoloji ve eğitim arasındaki transdisipliner girişimler, sadece biyolojik ve nörolojik hastalıkların tedavisi için değil aynı zamanda etkili öğrenme ve pozitif gelişimde en uygun sonuçların gerçekleştirilmesi için daha fazla umut vaat etmektedir.

-

-

-

-

-

Görsel sistem korteksin en çok incelenen parçasıdır.Bu durum görsel sistemin sadece görmenin temelindeki sinirsel işlemler hakkında değil beynin genel çalışma prensiblerini anlamaya dayalı bir temel teşkil etmesinden kaynaklanmaktadır. Şu ana kadar farklı görsel özelliklere (örneğin şekil, yüzey aydınlığı, renk, hareket) duyarlı sinirsel yapıları anlamaya yönelik çok önemli ilerleme kaydedilmiştir. Bu makalede, görsel özelliklere duyarlı temel sinirsel yapılar and işlevsel yollar gözden geçirilmiştir. Herhangi bir işlevsel yoldaki fonksiyonel bozukluk farklı görsel özelliklerin algısında eksikliklere yol açmaktadır. Son yıllarda, görsel bilimdeki bilgi birikimini nörolojik bozukluklarda rastlanan sinirsel yapı değişikliği ve buna dayalı anormal algısal işlemleri anlamada kullanmaya yönelik artan bir ilgi bulunmaktadır. Bu yönde gerçekleştirilmiş kilit konular ve klinik çalışmalar da görsel özellik işlemesi bağlamında tartışılmaktadır.

Koku alma sistemi bizim çevre ile etkileşimimizde hayatta kalmamız sağlayan, sadece koku algılamayı değil aynı zamanda beslenme, sosyal davranış ve iyi olma halini etkileyen hayati bir mekanizmadır. Güncel bulgular, koku bilgi işleme alanlarında fonksiyon bozukluğunun, Alzheimer hastalığının (AH) erken aşamalarında, erken bunamayı yansıtan herhangi bir bilişsel gerileme başlamadan da mevcut olduğunu göstermektedir. Koku eşikleri, koku tanımlama, tanıma bellek görevleri koku ölçümü için kullanılan en yaygın davranış testi türleridir. Ancak, beyin yanıt ölçülerini kullanan yeni nörogörüntüleme teknikleri Alzheimer hastalığının klinik öncesi aşamasında, Koku Olaya İlişkili Potansiyeller’in (KOİP), hastalığın tespitinde önemini vurgulamaktadır. Koku olaya ilişkin potansiyeller’in (KOİP) Alzheimer hastalığı ile ilişkisi ve önemi çok umut verici görünmektedir.

Alkolizm, alkol tüketiminin aşırı ve uygunsuz şekilde kullanılmasının neden olduğu bir bozukluktur. Böyle bir tüketimden, komorbid psikiyatrik bozukluklar dahil, bir dizi bozukluk ortaya çıkabilir. Bu çalışmanın amacı, alkoliklerde anksiyete ve depresyon görülme oranını değerlendirmek ve bu tür komorbiditeler ile alınan alkolün dozu, alkol kullanım süreci, kişilik özellikleri ve önceden duygusal travmanın varlığı arasındaki bağlantının incelenmesidir. Çalışmanın örneklemi, DSM-IV için Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-IV- klinik versiyon) ile değerlendirilmiş, bir üniversite hastanesinin Hepatopati biriminde ayaktan tedavi servisinden alınmış 110 alkolikten oluşmaktadır. Veriler bireysel olarak ve öz-değerlendirme ölçeklerinin uygulanmasıyla elde edilmiştir. İstatistiksel analizler p≤0.05 anlamlılık düzeyinde parametrik istatistikler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ana sonuçları, alkoliklerin %46.3’ünde duygudurum bozuklukları ve/veya anksiyete ile psikiyatrik komorbidite olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, lojistik regresyon modeline göre, alınan alkol dozundaki artış ve önceden duygusal travmanın varlığı alkoliklerde bu tür komorbiditenin gelişmesi için risk faktörleridir: sırası ile (ODDS=1.18; p=0.005) ve (ODDS=1.17; p=0.001). Bu veriler, hem önceden travmanın varlığından zarar görmüş alkoliklerden, hem de günlük olarak yüksek miktarda alkol tüketen alkoliklerden oluşan yüksek risk grubunda psikiyatrik komorbidite riskini azaltmak için birinci aşama tedavi ile ilgili olarak erken müdahaleye ihtiyaç olduğunu göstermektedir.